Verbindende Communicatie in privé, teams en organisaties

Wat is Verbindende Communicatie

VERBINDENDE COMMUNICATIE (VC) is een wijze van denken, doen en communiceren die bedoeld is ons levensgeluk te bevorderen. Een denkwijze die er op gericht is om wederzijds begrip en respect te brengen in de ontmoeting met anderen. Zowel op de werkplek, als in privé, als in scholen als in de politiek blijkt het gedachtegoed van VC een direct zichtbare en ervaarbare heilzame werking te hebben. VC geeft ons handvatten om helder te zijn in wat belangrijk voor ons is en daar voor te staan zonder de ander te overrompelen en/of te denken in termen van winnen of verliezen. VC reikt ons een methode aan om op een gezonde assertieve wijze contact te maken. Het is een denkwijze van overvloed, rijkdom en verbinding.

Het is een denkwijze die geweld in onszelf en tussen ons en de ander ontmantelt en omzet naar de mogelijkheid tot verbinding op een diep liggende menselijk niveau. Als we er in slagen die verbinding te maken dan is voor heel veel vraagstukken een oplossing te vinden die ons beide zal ondersteunen in het leven. Van oorsprong is het ontwikkeld door Marshall Rosenberg onder de naam Geweldloze Communicatie.

Effecten van Verbindende Communicatie

Wie start met verbindende Communicatie zal al snel ervaren dat relaties zich gemakkelijk verdiepen en dat er meer innerlijke rust en ruimte komt. Conflicten en spanningen verminderen en er ontstaat vaak voor beide gesprekspartners (privé en zakelijk) ruimte en een verdiepend contact en dialoog. Concreet betekend dit:

  • Meer leven vanuit eigen kracht
  • Verdieping in relaties (liefdes- opvoed- en werkrelaties)
  • Effectief omgaan met grenzen
  • Ontspanning
  • Innerlijke rust en ruimte
  • Minder spanning en conflicten
  • Betere samenwerking (en meer resultaat)
  • Meer begrip en begrepen worden
  • Meer ruimte voor en inzicht in eigen behoeften en gevoelens

Waarom een communicatieproces (model) om te communiceren?

Zoals al eerder aangegeven leren we op school dat ons bestaan afhangt van de inzet van ons denken, leren we te oordelen, te vergelijken en word ons cognitie (intellect) gestimuleerd. We leren ons af te snijden van onze werkelijke gevoelens en behoeften. We leren ons te richten op de gevoelens van anderen, we stemmen ons af op hun wensen. Eerst onze ouders, broers en zussen, later de leraar, de coach en nog weer later onze leidinggevende. We worden meesters in het afstemmen op de ander maar niet op ons zelf. We plaatsen alles in een hokje om zo onze zekerheid over de wereld vorm te geven. We leren denken in goed en fout en gaan voorbij aan het idee dat mensen kleurrijk, tegenstrijdig en gecompliceerd zijn en denken dat er veel niet samengaat. We leren vaak dat we moeten zorgen voor onszelf of de ander en dat zorgen voor beide niet goed samengaat. Dit duale denken lijkt ons overzicht te geven maar in werkelijkheid vernauwt het ons denken, voelen en handelen heel sterk. Het communicatie proces helpt ons om hier een nieuwe route in te vinden.

 

Het model van Verbindende Communicatie

Het model van VC is in beginsel erg eenvoudig. Maar schijn bedrieglijk. De werkelijke toepassing van het model is als het leren van een nieuwe taal met een nieuwe manier van denken. Het is vaak lastig en het vraagt veel oefening. Het volgen van één of meer trainingen is dan aak een goede ondersteuning om de nieuw grammatica te leren. Marshall Rosenberg zegt hierover “ het model is bedoeld om het achterliggende gedachtegoed eigen te maken” en “het is herprogrammering van tal van onze opvattingen en gewoonte”.Ik wil voordat ik je het model vertel eerst ingaan op een aantal opvattingen die ten grondslag liggen aan het gedachtegoed.

  • Anderen zijn nooit verantwoordelijk voor onze gevoelens.
  • Gevoelens zijn een gevolg van het wel of niet vervuld zijn van behoeften
  • “Nee” is een uiting van het hebben van andere behoeften en de start van een dialoo
  • Schuld en schaamte bestaan niet. Ik kan wel betreuren wat ik gedaan heb
  • Ik maak keuzes in contact met mijn behoefte ipv keuze te bedenken
  • Er zijn geen tegenstrijdige behoefte
  • Een verzoek dat gekoppeld is aan gevoelens en behoefte is gemakkelijk te herkennen en aan bij te dragen


Model van Verbindende Communicatie

vc4png

gc-model downloaden

 

Toelichting op het model

Waarneming

De eerste stap in het proces gaat over de zuivere waarneming. Het feit of de feiten zonder dat je daar een oordeel over hebt (of dat je je waarneming verwart met een interpretatie, oordeel,analyse of etiket).

  • “Je bent te laat” is een oordeel. “Ik dacht dat we om 8 uur hadden afgesproken en je bent 30 minuten later” is een neutrale waarneming. In het eerste geval zal de ander zich mogelijk aangevallen voelen en zich willen verdedigen. Dat draagt niet bij aan de verbinding. In het tweede geval is het feitelijkheid en hou ik het bij mij zelf.

De feitelijkheid benoemen creëert een gemeenschappelijk uitgangspunt zonder dreigingen. Oordelen, interpretaties roepen verdediging of verantwoording op. Als we de waarneming verwarren met een oordeel en ons oordeel uitspreken dan zal de ander vooral bezig gaan met het weerleggen en net met de inhoud van de boodschap.

 Gevoel

Het tweede stap in het proces is het uiten van het oprechte gevoel in het hier en nu. Ook hier zonder oordelen of verwijten. Het gevoel is gekoppeld aan de vervulling of niet vervulde behoefte en NIET aan het gedrag van de ander. In ons vorige voorbeeld:

Ik voel me onrustig omdat mijn behoefte aan voortgang van het project nu in het gedrang komt. Verwar dit dus niet met “ik ben onrustig omdat jij te laat bent”. De ander is NOOIT de oorzaak van mijn gevoel. Wellicht heb je opgemerkt dat de “omdat” verschoven is. Ik voel me omdat jij … wordt ik voel me omdat mijn behoefte…. Niet vervuld is. Daarnaast verwarren we vaak een gedachte met gevoel. We noemen die gedachte dan een quasi-gevoel

  • Ik voel me niet erkend, dit is geen gevoel maar een gedachte. Als ik denk dat je me niet erkend dan voel ik me boos of verdrietig.

Je kunt lijsten met gevoelens en quasi gevoelens downloaden. Maak daarvoor een account aan op de website van Taaldiewerkt.nu

Behoefte

Behoefte is het derde stap in het proces het model. We noemen de behoefte in relatie tot ons gevoel én een eventueel verzoek. Het gaat om wat we werkelijk nodig hebben. Een behoefte is anders dan een wens of een verlangen. Daarnaast is het van belang om helderheid te houden in het verschil tussen een behoefte en een strategie. Een strategie is een manier om een behoefte te vervullen.

  • Ik heb behoefte aan een glas wijn, dit is geen behoefte maar een strategie. De behoefte die er mogelijk achter zit is ontspanning.

 

Verzoek

De vierde stap in het proces is het uiten van een verzoek. Een verzoek is een manier om je behoefte concreet in te vullen of iets in de wereld in gang te zetten om je behoefte te vervullen. Verzoeken kun je richten aan een ander om een actie te doen , je kunt een verzoek doen om te horen hoe iets is voor de ander. Het verzoek verwarren we regelmatig met opdrachten(gebiedende wijs) en eisen.

  • Ik wil dat je je jas opruimt, dit is een eis, Wil je je jas op de kapstok hangen is een verzoek. Hier is intonatie van belang in hou het over komt op de ander.

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren